Oyuncak Bebek

Kimi oyuncak sandı oynadı durmadan...

Kimi sıkılınca attı bir kenara...
Kimi ise saçlarımı taradı, en güzel köşesinde sakladı beni!

Ama bilmedi hiçbiri değerimi
Ya savurdu bir kenara ya da kendine sakladı!
Bilmedi varlığımın nedenini...
Hiç kimse! bilemedi!...
...

Oyunlarınıza kattınız sürekli,

Maskeler taktınız durmadan
Bir güldürdünüz, bir ağlattınız
Yalanlarınızla yaşadınız, yaşattınız...

Yalnız;
Bilmediniz hiç iyiliğin-güzelliğin ne demek olduğunu
Yaşamadınız hayatı gerçekliğiyle!
Tatmadınız hiç aşkı! acısıyla-tatlısıyla, doyasıya!
Göremediniz içinizdeki güzellikleri
Hissedemediniz sevginin asaletini
İşte bu yüzden isyanım size!
İşte bu yüzden...

İnatçıyım hayat.. yine BEN güleceğim!

kusursuzu yarattım içimde..
kocaman oldu, büyüdü
büyülü gözlerle bakarken evrene
seni gördü gözlerim, beni gördü!
..çözüldü
aynalar benim kalkanım
kalkanı ben yarattım
kimsesizliğin adını yeniden bu dünyaya ben yazdım!

gözlerimi bağlasanızda durmam artık,
kanatlanır, uçarım mısralarda..

çünkü ben varım burda! kanadı kırık; ama güçlü, ama dimdik!

bozuk ritim

kaç defa intihar edebilir bir beden..
kaç defa özrü affedilir..
hayatı kumdan kalelerle inşa edilmemişti oysa ki
hayalperestti belki
ama onun kanı da kırmızı.
hem o bağışlasa sen bağışlamaz mısın
nerede senin kanın,
yargıç olamazsın!

kanatları yok belki
ama hala canlı ve istikrarlı.

ritimler bozuk-ritimler bozuk-ritimler

hep bozuk
kalp atışları hızlı, çok hızlı
ama dengesiz.. ama istikrarsız..
tatsız.. yorgun... duraksız.

son dilim

adımları soğuk..
mezardaki seslerin ruhuna varışından
güneşin doğuşuna
ayın asaletine kadar.
artık kelimeler konuşmuyor
titrek elleri, kalem tutmaz
gözlerinde acı
nefesi ürkek
tükenmeyen öfkesi ile
her geçen gün kalbine saplanan bıçak
son nefesler
pastanın son dilimi

kayıp.

gün be gün hayallerin kararıp kaybolduğunu görmek..
umudun son kırıntıları belki de bunlar.
gözleri ile anlatsa da herşeyi..
yetmiyor artık
etrafındaki insancıklar sanki gözlük takmışçasına
varlığına bir hiç gibi bakışı..
yokoluşa adım adım yaklaşıyor.
çığlıkları duyulmazken,
kaderine lanet okuyor
ben bilmezdim, istemezsim..
AMA SİZ?!hıçkırıkların ardı arkası kesilmezken.......
elini uzatıyor kader

lütfen!sesimi duy sesime gel..

yeni baştan.

elini uzattın sandım hayat..
nereden bilebilirdim ki herşey yeni baştan
belki rüya idin, belki hayal..
ama sonu hep aynı
yine kırık kanat.
gözler kapandı mı bir defa
ilk önce ellerini kaybedersin..
sonra ayaklar
vücudunun her bir yanını sarar..
ve aniden sarsılırsın
bir kırık kanat kalır geride..
bir de ağaran yanın..
açılan gözlerin ardından
yeni baştan-lara
ilk adımı atarsın..